Ο ανεπανάληπτος Νίκος Σαμαράς, ο “αετός” του ελληνικού βόλεϊ, έφυγε ξαφνικά από κοντά μας πριν από 13 χρόνια. Η Ελλάδα πάγωσε στην είδηση του θανάτου του 42χρονου Σαμαρά,του ξεχωριστού “Σαμ” του ελληνικού αθλητισμού.Τη μεγάλη του φήμη απέκτησε ως παίκτης του Α.Ο. Ορεστιάδας, στον οποίο αγωνίστηκε από το 1988 έως το 1998.
Μετά την απώλεια του πρωταθλήματος το 1998 φεύγει από την ομάδα της καρδιάς του και ξεκινά ένα ταξίδι σε διάφορους επαγγελματικούς συλλόγους στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Γίνεται ο πιο καλοπληρωμένος Έλληνας πετοσφαιριστής και δίκαια τον αποκαλούν «Γκάλη του βόλεϊ». Πάει στον Ηρακλή με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 2000, τον μοναδικό σημαντικό τίτλο της καριέρας του.
Ο Νίκος Σαμαράς ήταν παντρεμένος με την Ελένη Δούκα, η οποία κατάγεται από την Λήμνο, και είχε ένα γιο. Από το 2009 είχε εγκατασταθεί μόνιμα στη Μύρινα Λήμνου ώστε να μεγαλώσει το παιδί του σε ένα πιο ανθρώπινο περιβάλλον. Ήταν ένας άνθρωπος απλός και χωρίς καμιά έπαρση, μετρημένος, χωρίς δημόσιες σχέσεις αλλά με πηγαίο χιούμορ.
Στις 4 Ιανουαρίου 2013 κατέρρευσε ξαφνικά έπειτα από αδιαθεσία που ένιωσε, ενώ βρισκόταν σε σπίτι φίλων του στην Αθήνα. Διακομίστηκε στο Λαϊκό Νοσοκομείο αλλά είχε ήδη πεθάνει στο ασθενοφόρο, από εγκεφαλικό ανεύρυσμα, σε ηλικία μόλις 42 ετών.
Κηδεύτηκε στη Λήμνο, την οποία είχε επιλέξει ως τόπο κατοικίας και δεύτερη πατρίδα του, με μεγάλες τιμές. Τη δαπάνη ανέλαβε η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης, ενώ η σορός του αδικοχαμένου αθλητή μεταφέρθηκε στη Λήμνο με στρατιωτικό αεροσκάφος C130…
Νίκο Σαμαρά ζεις για πάντα στις καρδιές μας!
ΠΗΓΗ: Vaterlo
——————————
Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ
Υπάρχουν μέρες που πονάνε περισσότερο… όπως αυτή, 4/1/13
13 χρόνια χωρίς τον ΑΕΤΟ μας
13 χρόνια με ένα κενό που δεν γέμισε ποτέ…
13 χρόνια χωρίς τη φωνή σου, αλλά με τα λόγια σου χαραγμένα μέσα μας…
13 χρόνια παλεύουμε να κρατήσουμε ζωντανό το όραμά σου, όσο δύσκολο κι αν είναι
13 χρόνια μας δίνεις δύναμη να συνεχίζουμε αυτό που ξεκίνησες…
13 χρόνια φωναζουμε το ονομα σου, σε κάθε προπόνηση , σε κάθε αγώνα, γιατί ακόμα σε χρειαζόμαστε
Μας λείπεις.
Και θα μας λείπεις πάντα.
Αετέ μας