Δουδωνής στη Βουλή: Η κατάργηση των σχολικών επιτροπών βρίσκει αντίθετους και τους γονείς, δείτε την αντίδραση της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Δήμου Μυτιλήνης
Αναφορά στην αντίδραση των γονέων στην κατάργηση των σχολικών επιτροπών και ιδιαίτερα της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων του Δήμου Μυτιλήνης έκανε σήμερα ο βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Παναγιώτης Δουδωνής στην ομιλία του ως εισηγητή της μειοψηφίας στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών στη Βουλή
Συγκεκριμένα ο κ Δουδωνής ανέφερε:
«Κύριε Πρόεδρε,
Έρχομαι τώρα κατευθείαν στο άρθρο 34 περί σχολικών επιτροπών.
Κοιτάξτε, έχουμε την εμπειρία της εφαρμογής του μέτρου της κατάργησης των σχολικών επιτροπών στους μικρούς και μεσαίους δήμους, για να το πω έτσι χονδρικά, και η εμπειρία αυτή, όπως μεταφέρουν και οι γονείς και οι δήμαρχοι, είναι κακή εμπειρία.
Ένα υπερσυγκεντρωτικό μοντέλο, το οποίο δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες και στο επείγον. Η πολιτική είναι ένας συνδυασμός του επείγοντος με το αναγκαίο. Το μεν αναγκαίο, με την κατάργηση των σχολικών επιτροπών, καθυστερεί. Το δε επείγον ξεχνιέται. Διότι επείγον, με τη διαδικασία την οποία θέλετε να κάνετε, που είναι πάλι συγκεντρωτική, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί.
Και έρχομαι να πω ξανά: έχουμε την εμπειρία από τους μικρούς και μεσαίους δήμους, η οποία είναι κακή. Έχουμε τους δημάρχους οι οποίοι αντιδρούν, και οι οποίοι, αν ήταν τόσο καλό το μέτρο, δεν θα είχαν λόγο να αντιδρούν. Έχουμε όμως, προσέξτε, και τους γονείς οι οποίοι αντιδρούν.
Εγώ σας κατέθεσα, από την Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων του Δήμου Μυτιλήνης, τόπου καταγωγής μου, σχετικό έγγραφο που αναφέρει λόγους συγκεκριμένους για τους οποίους αντιδρούν. Ήρθαν στην Επιτροπή εκπρόσωποι των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων και άλλοι φορείς που εκπροσωπούσαν τους γονείς. Όλοι λένε το ίδιο.
Και εγώ θέτω ένα πολύ απλό ερώτημα: υπάρχει κανείς τόσο καλός ρήτορας σε αυτή την αίθουσα, ο οποίος μπορεί να μας πείσει ότι υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι θέλουν περισσότερο το καλό των παιδιών τους από τους ίδιους τους γονείς τους; Να μας πείσει ότι υπάρχει κάποιος, ο Υπουργός Εσωτερικών, ο Υφυπουργός, ο Πρωθυπουργός, κάποιος τέλος πάντων, ο οποίος γνωρίζει και θέλει —προσέξτε— περισσότερο το καλό των παιδιών από ό,τι οι ίδιοι οι γονείς των παιδιών αυτών;
Ε, αυτό είναι για μένα κάτι το οποίο χτυπάει σε κάθε λογική. Και δεν υπάρχει καμία τέτοια ικανότητα που μπορεί να με πείσει για κάτι τέτοιο»