Μια εξαιρετική ταινία φέρνει αύριο Τετάρτη 4/3 στο «Μαρούλα» η Κινηματογραφική Λέσχη Λήμνου. Ο Γιοακίμ Τρίερ, στην έκτη και πιο προσωπική ταινία της μέχρι τώρα καριέρας του, αφήνει πίσω την ρομαντική αγάπη για να μιλήσει για την οικογενειακή. Άλλωστε αυτά συνδέονται: στις οικογένειές μας πρέπει να αναζητήσουμε τους σπόρους όλων όσων μας στήριξαν και μάς έμαθαν να αγαπάμε, κι όλων όσων μάς ευνούχισαν και νομίζουμε ότι δεν αξίζουμε να αγαπηθούμε.
Για αυτό και το πατρικό είναι ένας ακόμα χαρακτήρας. Ένας ζωντανός οργανισμός που τοίχοι, σανίδια, ντουλάπια, σωληνώσεις έχουν ποτίσει από την ενέργεια, τη φροντίδα, την απογοήτευση, την έκσταση, τα όνειρα και τις νευρώσεις των μελών του. Κι αν χρειάζεται να σκάψουμε τα θεμέλια για να ανακαλύψουμε πόσο εύθραυστο οικοδόμημα είναι ο θεσμός της οικογένειας, πόσο λυτρωτική είναι η παραδοχή ότι βρίσκουμε «σπίτι» στο σινεμά;
Ακολουθώντας τα ίχνη του Μπέργκμαν, αλλά και με πιο βαθιές ρίζες στον Τσέχοφ και τον Ιψεν και τον Φρόιντ, το σενάριο επιλέγει κλεμμένες στιγμές να λειτουργήσουν σαν μωσαϊκό αφήγησης, φωτίζει την ανθρωπιά των χαρακτήρων κι εμπιστεύεται τους ηθοποιούς του. Επάξια. Ο Στέλαν Σκάσγκαρντ ερμηνεύει μαεστρικά την αλαζονεία του πάλαι ποτέ ένδοξου σκηνοθέτη… Η Ινγκα Ιμπσντότερ Λιλέας προσφέρει μία απαράμιλλη στιβαρότητα στην Αγκνες… Η Ελ Φάνινγκ κλέβει τις σκηνές της ως η ενζενί με υπόσταση και καρδιά…
Όμως η ταινία ανήκει στη Ρενάτε Ράινσβε. Για μία ακόμα φορά είναι αριστοτεχνικά σαρωτική, όσο και μελετημένα πειθαρχημένη. Ερμηνεύει το δράμα ως κομεντιέν του βωβού και την κωμωδία με μία λανθάνουσα μελαγχολία που σου τρυπάει την καρδιά… Παγερή πριγκίπισσα που λαχταρά κάποιος να λιώσει τους πάγους, να μπει στην καρδιά της. Και να μην (ξανα)φύγει.
Τι έχει συναισθηματική αξία στη ζωή;
Ενα βάζο, τέσσερις τοίχοι, ένα συμβόλαιο, μία επιτυχία; Η αξία να αδειάζεις το πατάρι της μνήμης από όσα πληγώνουν; Η απελευθέρωση, το γκρέμισμα με μπουλντόζα όσων σε κρατούν πίσω; Η αποδοχή κι η συμφιλίωση με το ότι ίσως δε θα πας και πολύ μπροστά; Δε θα μάς δώσει εύκολες απαντήσεις ο Τρίερ. Ευτυχώς. Θα ανοίξει απλώς τα παράθυρα της σκοτεινής αίθουσας για να μπει ήλιος. Και την πόρτα του κινηματογραφικού σπιτιού του για να χωρέσουμε όλοι. (Poly Lykourgou, Flix – διαβάστε την πλήρη κριτική εδώ: https://flix.gr/cinema/sentimental-value-review.html)
Η ταινία έχει ήδη κερδίσει σειρά βραβείων μεταξύ των οποίων το Βραβείο ΒAFTA Καλύτερης Ξένης Ταινίας και το Grand Prix στο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ είναι υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας.
Σας περιμένουμε!