ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΛΗΜΝΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΛΗΜΝΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΟΥ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ
Τιμάμε αγωνιστικά την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΣΤΕ σε όλες τις γυναίκες του μόχθου, τις εργαζόμενες, τις άνεργες, τις αυτοαπασχολούμενες, τις αγρότισσες, τις συνταξιούχους, τις φοιτήτριες, τις νέες μητέρες, τις γυναίκες πρόσφυγες, τις μετανάστριες.
Η 8η Μάρτη είναι μια ημέρα μνήμης και αγώνα για τις εργάτριες όλου του κόσμου που πάλεψαν και θυσιάστηκαν για μια ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα. Από τις ηρωικές απεργίες των εργατριών στις αρχές του 20ου αι. ως και σήμερα η εργαζόμενη γυναίκα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή απέναντι στην αδικία και την καταπίεση που γεννιέται από το εκμεταλλευτικό σύστημα.
Δεν ανεχόμαστε να ξαναζήσουμε «Βιολάντες» με νεκρές σακατεμένες εργάτριες που αναγκάζονται να δουλεύουν νύχτα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.
Αντιπαλεύουμε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων που κάνουν πράξη τις αντιδραστικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
Εντείνουν την εκμετάλλευση του γυναικείου εργατικού δυναμικού με το αντεργατικό τους οπλοστάσιο, μετατρέποντας τους χώρους δουλειάς σε ναρκοπέδια και τους εργαζόμενους σε «ευέλικτους» σύγχρονους σκλάβους (13ωρη δουλειά – ακανόνιστο ωράριο λάστιχο – βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης – δουλειά ως τα βαθιά γεράματα με την «ενεργό γήρανση» – δουλειά τις Κυριακές – συμβάσεις ορισμένου χρόνου – τηλεργασία κοκ) με βαριές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία των γυναικών.
Βαφτίζουν «ισότητα των δύο φύλων» την κατάργηση της απαγόρευσης της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία, που ήταν κατάκτηση του εργατικού και γυναικείου κινήματος για την προστασία του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας.
Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων διατηρείται η απαράδεκτη διάταξη των «200 ενσήμων τα τελευταία δύο χρόνια» ως προϋπόθεση για το επίδομα και την άδεια μητρότητας, αποκλείοντας χιλιάδες εργαζόμενες γυναίκες από τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας της μητρότητας.
Θαλασσοπνίγουν χιλιάδες γυναίκες και παιδιά πρόσφυγες στα ματωμένα νερά των θαλασσών μας ή τους στέλνουν στα κολαστήρια των κέντρων κράτησης, ενώ «για να τους σώσουν από την καταπίεση» στηρίζουν βομβαρδισμούς και δολοφονίες γυναικόπαιδων στην Παλαιστίνη, στη Συρία, στο Ιράν και αλλού.
Αφήνουν απροστάτευτες τις γυναίκες θύματα της ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής και άλλων μορφών κακοποίησης με τις τεράστιες ελλείψεις δημόσιων δομών και υπηρεσιών.
Στο όνομα της «συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής», επιβάλλουν στις εργαζόμενες τη δουλειά όπως, όποτε και για όσο έχει ανάγκη η μεγαλοεργοδοσία και τα κέρδη της, ενώ τα βάρη της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των χρονίως πασχόντων εξακολουθούν να βαραίνουν τις πλάτες τους.
Οι ανάγκες των γυναικών και των παιδιών για αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες υγείας, παιδείας, πρόνοιας θυσιάζονται στο ζύγι του «κόστους» για το κράτος και του οφέλους για τους ομίλους, οδηγώντας σε τραγικές ελλείψεις, και στην εμπορευματοποίηση τους.
Οι γυναίκες του λαού, οι εργαζόμενες, είναι ανάγκη να χτίσουν ασπίδα προστασίας απέναντι σε κάθε μορφή ανισοτιμίας και βίας σε βάρος των γυναικών. Σε αυτόν τον αγώνα σπάνε στην πράξη αντιδραστικές αντιλήψεις για τη θέση της γυναίκας, της σχέσης των δύο φύλων. Δυναμώνοντας αυτόν τον προσανατολισμό, το κάθε σωματείο μπορεί να γίνει κυψέλη αλληλεγγύης για κάθε εργαζόμενη και εργαζόμενο.
Αντλώντας δύναμη και αισιοδοξία από τους αγώνες των εργαζόμενων γυναικών, τιμάμε αγωνιστικά την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, δυναμώνοντας την πάλη για την πραγματική χειραφέτηση των γυναικών.
Μύρινα 8-3-2026