ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΔΙΑΒΑΣΕ Ο ΛΗΜΝΙΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
Η ΜΕΛΩΔΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ
Γράφεται με το αίμα της καρδιάς και της πυρωμένης σάρκας!
Χαράσσεται βαθιά, μέσα στην αντρειοσύνη της ψυχής!
Όταν οι καιροί έχουν τη μυρουδιά της σήψης, μη σιωπάς! Μίλα!
Στήσε τις λέξεις που είναι τυλιγμένες με πόνο και απανθρωπιά,
πάνω στον τοίχο της σιωπής! Κάνε τη κάθε σου λέξη καρφί.
Για να μη σαρώσει η λήθη το φως! Να μη το σβήσει ο χρόνος
σαν ίχνος στη βροχή! Γιατί οι λέξεις τρυπούν! Μπαίνουν βαθιά στις ψυχές!
Κάθε σου λέξη, ένα καρφί στη σάρκα της μνήμης! Για να μην τις πάρει
ο αγέρας μακριά. Για να μας ξυπνούν, όταν κοιμόμαστε ήσυχοι!
Για να μας κοιτούν, όταν σωπαίνουμε!
Κάνε την κάθε σου λέξη τραγούδι! Για ν’ ακουστεί παντού, η Μελωδία της Πρωτομαγιάς!!Στους δρόμους, στις πορείες, μέσα στους καπνούς και στα δακρυγόνα
της ντροπής! <<Πρωτομαγιά κι εργατιά, παλεύει μέσα στη φωτιά! Πανό, συνθήματα, φωνές, ψυχές αδούλωτες, αγνές! Πρώτη του Μάη ξεκινούν, με θάρρος ν’αναγεννηθούν!>>. Και το τραγούδι γίνεται κραυγή, οξυγόνο, φως!
Γιγαντώνεται μέσα στις πλατείες και στις γειτονιές του κόσμου!
Εκεί που γράφεται ιστορία! Με στίχους, συνθήματα κι αγώνες!
Τραγουδιέται απ’ αυτούς που μάχονται για τα δίκια των λαών!
Που αγωνίζονται για Αξιοπρέπεια, Δημοκρατία, Ειρήνη, Ελευθερία!!
Απ’ αυτούς, που κοιτάνε κατάματα τον ήλιο!! Και δε σταματούν
να τραγουδούν, ακόμα και μέσα στη φωτιά!!
